BIOGRAFIA

Wiesław Musiałowski (ur. 20 czerwca 1948 r. w Niemodlinie) – polski poeta

Życiorys

Urodził się w Niemodlinie. Jego ojciec, Czesław, był leśnikiem. Matka, Krystyna, zajmowała się domem. Dzieciństwo poeta wspomina jako pogodne, przesy­cone radością.

Jako dziecko, poeta najbardziej lubił spędzać czas ze swoja babcią Emilią Musiałowską, która mieszkała w Niemodlinie w kamienicy przy ulicy Żeromskiego.

W wieku 4 lat wraz z rodzicami wyjechał do Kościelisk/k Oleśna. Następnie do wsi Szałas, by w 1962 roku przeprowadzić się w Bieszczady.

Szkołę podstawową ukończył w Jaśle. Ze względu na to, że ojciec Czesław często musiał zmienić pracę, uczęszczał do kilku szkół średnich. Ostatnią było Technikum Leśne w Lesku, które ukończył zaocznie, będą dorosłym.

W 1968 roku został powołany do zasadniczej służby wojskowej. 

Ukończył Szkolę Podoficerską w Nowym Dworze Mazowieckim. Jako radiotelegrafista został przeniesiony do jednostki bojowej Lotnictwa Marynarki Wojennej w Siemirowicach. Za sprawowanie niegodne żołnierza Ludowego Wojska Polskiego odsłużył dodatkowy karny miesiąc.

W latach 1970-1976 podróżował i zmieniał pracę – pracował w kamieniołomach, wypalał węgiel drzewny w mielerzach, jako drwal motorniczy, górnik pod ziemią w KWK Manifest Lipcowy, obecnie Zofiówka w Jastrzębiu Zdroju, a także na kontraktach w CSRS i RFN.Po odbyciu służby wojskowej pracował w Szczecinie, w czasach strajków w 1970 r, znanych pod nazwą Grudnia 1970. Wspomnieniom z tamtych lat poświęcił poeta wiersze "Ku Słońcu" i "Rozbieżność".

W 1976 roku ustatkował się i ożenił z Ireną Najkowską. Mają troje dzieci – dwóch synów i córkę.

Rodzina

Ojciec, Czesław Musiałowski (ur. 26 maja 1919 r.) przed wojną skończył szkołę podoficerską. Po kampanii wrześniowej został skierowany do Niemiec, a następnie do obozu koncentracyjnego. Rodzice poety poznali się w Niemczech po wyzwoleniu ob­oz­u koncentracyjnego w Sachsenhau­sen.

Matka, Krystyna Musiałowska, urodziła się 3 marca 1927 r. w Warszawie. Jej brat został za­mordo­wany w Oświęcimiu.

Babka, Emilia Musiałowska, z domu Szczepańska, pochodziła z Kamieńca Podol­skiego. Zesłana wraz z rodziną w okolice Irkutska. Po zakończeniu II Wojny Światowej wróciła do Kamieńca, a następnie, po podziale Europy w Jałcie, wyjechała do Polski na tereny poniemieckie – do Niemodlina. Zamieszkała w małym mieszkaniu na ulicy Żeromskiego. Do innych zwracała się przez „wy, co znalazło widoczne odzwier­cie­dle­nie w niektórych wierszach poety, w których sto­suje on tę (zanikłą dziś w języku polskim i zastąpioną formami „pan”, „pani”) formę grzeczno­ściową.

Mąż Emilii Musiałowskiej, Józef Musiałowski, uro­dził się w Zduńskiej Woli. Był muzykiem samoukiem: grał na akordeonie.

Syn Emilii Musiałowskiej, Józef Musiałowski za namowami matki powrócił do kraju z Belgii i wkrótce po powrocie został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa: był przesłuchiwany, dręczony w wyrafino­wany sposób, na koniec zaś został skiero­wany na leczenie psychiatryczne. Zmarł po kilku latach, na skutek tortur fizycznych i psychicznych oraz przymu­sowych hospitalizacji i przymusowego przyjmowania leków psychotropowych.

Twórczość

Ze względu na ilość napisanych wierszy, twórczość Wiesława Musiałowskiego jest twórczością bardzo zróżnicowaną. Poezja Wiesława Musiałowskiego to m.in. celne, bez­kompromisowe wiersze natury społeczno-politycz­nej, wiersze o tematyce uniwersalnej, wiersze chwalące piękno przyrody, wiersze o tematyce filozo­ficznej, w których zawarta jest głębo­ka mądrość życiowa. Poeta napisał też dużą ilość fraszek i satyr.

Najważniejsze wiersze Wiesława Musiałowskiego poświęcone są babce poety, Emilii Musiałowskiej, oraz jego matce, Krystynie Musiałowskiej. Wiersze te mają niekiedy formę dialogu, co stwarza sze­rokie pole interpretacyjne dla czytelnika i stanowi zaproszenie do przyłączenia się do tych, często głęboko filozoficz­nych, rozważań.