Jerzy z jeżem

erzy czesał się na jeża,

chociaż wcale nie znał zwierza.
Niech Jerzemu jeż uwierzy
- ma na głowie jeża... Jerzy!

Gdy zobaczył jeż Jerzego,
musiał zjeżyć się na niego,
gdyż Jerzemu chyba z trwogi
- tak zadrżały jakoś nogi,

iż na głowie włos się zjeżył,
ale jeż w to nie uwierzył
i pomyślał - pośród zwierzy...
tak przezorny bywa Jerzy!