Pobojowisko

a gruzowiskach mech i pamięć,
fortyfikacje wielu wojen,
na szczytach w dostojeństwie stoją
postacie dawno zapomniane:
żołnierzy, co oddali duszę, 
i przekazali życia resztki
w guzikach z orłem - po to przeszli
góry, by spotkać się z Chrystusem.

Ale polegli przed spotkaniem,
bo który wówczas myślał o tym,
że kule szybsze są niż groty
- nie było czasu na przystanek.

Nie zdążył żaden się przeżegnać, 
tylko z przebitych płuc trysnęła
- w doliny krwawej piany rzeka.
Z mundurów śmierć ich wyzwoliła, 
i tylko kości w nocy świecą,
stojąc na baczność w tej kolejce,
gdzie jest nadprzyrodzona Siła.

Copyright © by Wiesław Musiałowski 2/12/2019