Poezja jesienna

Tak pieści tylko wiatr wrześniowy

i pieśni nuci pożegnalne
w opustoszałe łąki halne
i martwy chruśniak leśmianowy.

Niebo przemierza sierp księżyca
jakże mizerny - w czasy owe -
tak niepodobny leśmianowej
i z Ksiąg Ubogich Kasprowicza.

Więc bądź Poezjo, egzaltacją!
Niech w sercu płynie krew, nie woda
z deszczu – choć wokół niepogoda.
A księżyc ? – księżyc, inspiracją!