Za pasem

Nad horyzontem czarne chmury,
zaróżowione wschodnim wiatrem,
wśród których hula wiatr ponury,

lat kilkadziesiąt po raz któryś,
jakby tę przeszłość chciałby zatrzeć
nad horyzontem wiatr ponury,

a my w doliny patrząc z góry
nie rozumiemy owych znaczeń,
wśród których hula wiatr ponury,

odnajdujemy białe dziury
i dostrzegamy wciąż inaczej
nad horyzontem czarne chmury,

wewnątrz obłoków cieniem burym,
co nie rozumie ludzkich marzeń,
wśród których hula wiatr ponury,

tam zaprzeszłości krwawe sznury,
gdzie zamieszkała wielość zdarzeń,
gdy horyzontem czarne chmury,
wśród których hulał wiatr ponury.